Saludos

Con estas palabras os dos la bienvenida y mi mayor agradecimiento a vosotros que sois los que hacéis posible que este blog se mantenga activo y vaya renovándolo cada semana. Ahora cuento con una dirección de correo electrónico, a través de la cual podéis hacerme llegar colaboraciones, así como comentarios y sugerencias. Una vez recibidas vuestras aportaciones serán supervisadas y publicadas en el blog



Y siempre tenidas en cuenta







crosswordsjeanblogger.carballo@gmail.com







lunes 2 de enero de 2012

Qué é soñar se non se pode...


Que é soñar se non se pode retroceder á natureza íntima do soño? 
Confrontando a ambigüidade baixo o ferinte amencer, 
non hai cartas de amor fermosas 
nin certeza algunha de agasallos preciosos.
Vivimos na mesma mediocridade. 
Vivimos de parasitar o mundo 
como sarna nun corpo doente, 
alentando musas e castelos délficos.

Da-me pan do teu sabor a pel! 
Da-me da túa mirada iridescente!

Adoitaba cortar as ás dos paxaros 
para ver como se apresuraban a voar 
como pallasos de pés grandes. 
Gustaba-lle pescar aves co anzol 
mentres abrían os peteiros a se afogar no cansazo, 
perdidas no mar da inclemencia.

Puta ou poeta? 
Zorra de palabras gastadas polo uso.
Consolaras ó pensar 
que unha e outra son de distinta condición; 
pero no fondo sabes que teñen a mesma esencia.

¿Qué es soñar si no se puede retroceder a la naturaleza íntima del sueño? 
Confrontando la ambigüedad bajo el hiriente amanecer, 
no hay cartas de amor hermosas, 
ni certeza alguna de regalos preciosos..
Vivimos de la misma mediocridad. 
Vivimos parasitando el mundo 
como sarna en un cuerpo doliente, 
alentando musas y castillos délficos.

Dame pan de tu sabor a piel! 
Dame de tu mirada iridiscente!

Solía cortar las alas de los pájaros 
para ver cómo se apresuraban a volar 
como payasos de pies grandes. 
Le gustaba pescar aves con el anzuelo 
mientras abrían los picos y se ahogaban en el cansancio, 
perdidas en el mar de la inclemencia.

¿Puta o poeta? 
Zorra de palabras gastadas por el uso. 
Te consolarás al pensar 
que una y otra son de distinta condición; 
pero en el fondo sabes que tienen la misma esencia.

5 comentarios:

  1. Gracias por publicarlo. Soy un Rodríguez más, no un González (pero el nombre es lo de menos) Me gusta la foto del encabezamiento, pero en el correo te envié otra (puedes comprobarlo) Ahora te toca a ti comentar. Saludos.

    ResponderSuprimir
  2. Es cierto, Raúl, había guardado tu foto pero al final no la subí. Espero rectificar mi error así como el de tu nombre

    ResponderSuprimir
  3. Eso espero: es un error demasiado grave (risas). Estoy pensando en la penitencia!!!!!!!!!!!!!!!

    ResponderSuprimir
  4. Non sei se é exactamente a poesía que procuro, pero ten algo... Como dicir? É do típico poema que se crea a través dunha ambientación, talvez coa presenza dalgunha melodía que acade a atmosfera adecuada? Xa me contaredes.


    lobezno

    ResponderSuprimir
  5. Pois si, estás no certo. Moitas veces e difícil conseguir un intre de inspiración que poidamos roubar a monotonía da nosa existencia. As veces conflúen frases soltas con resolución e outras que apenas acadan a seguir un fío estrutural. Por intres, recorro á musica para incrementar a experiencia da emoción, e saen destes poemas (ambientais, etéreos) Neste axudei-me de Luar na Lubre.
    Gracías polo teu interés!

    ResponderSuprimir